Straatmuzikant

Soorgelijk verhaal als 'De Maan'. Het kind attendeert de moeder op de maan. De moeder ziet hem al lang niet meer, door alles. Het kind nog wel. Hier een link naar een experiment van de Washington Post. Ze zetten een concertviolist, die de week ervoor nog had gespeeld voor 100 eu per stoel neer in het spitsuur. Iedereen liep voorbij. Alleen een kind bleef staan...

Maan

Ik dacht dat het afgelopen nacht volle maan was, maar hij is alweer aan het afnemen. De 26e was ie kennelijk vol, zie het actuele maanoverzicht. Hij was vannacht dus voor 94% te zien. Op mijn blote oog zonder bril is dat vol. Voor zoon Hein (4) was hij ook vol. De aanleiding van deze hele gedachte is dat iedereen vannacht van de leg was...
Uiterst Zen ging ik slapen: ruim drie kwartier yoga, daarna een half uur bodyscanmeditatie, een mengsel van twee soorten hoestdrank (droge prikkelhoest enerzijds en vastzittend taai slijm anderzijds, tegen een rare zomerverkoudheid; redier than that kun je niet zijn voor een goede nachtrust. We schrijven 22.30 uur gisteravond. Ik viel in slaap en de hel brak los. Ineens had dochter Noëlle (7) een mug in de klamboe, Hein een bromvlieg onder zijn bed en man Luuk (41) moest nog terugkomen van een eten in Utrecht. Tot een uur of één hebben we alles geprobeerd, toen sloegen de stoppen door. Mijn anders zo geduldige, liefkozende en zorgzame ik had het schuim bijna op de lippen staan en riep dingen als: wegwezen en: laat me met rust.
Hein's verhaal over de zon kwam toen alles weer was bijgelegd:

"Kijk mam, daar is de maan" (en verrek, onder het gordijn door zag ik hem, voor iets minder dan 94%)

"Weet je nog dat verhaal van die mol die de maan wou pakken?

De maan heeft twee kanten

Ergens anders is het nu dag

De maan is heel breekbaar, weet je

Het lijkt wel alsof je hem kunt pakken!

En de zon gaat bijna ontploffen!

Het is een hele hete bal met ... met lava!"

Niets was normaal vanmorgen: Noelle was uiteindelijk bij Hein in bed gekropen, ze werden naast elkaar wakker in dat kleine bedje. Luuk was na twee uur woelen naar de tuinkamer uitgeweken. En ik ... ach, ik had weer een mooi verhaal.

Nachtkastje

Interviewvraag: wat heb je op je nachtkastje liggen? Word niet vaak (genoeg) geïnterviewd, als het al gebeurt dan is het of door studenten voor een opdracht of voor iets heel specialistisch door een onderzoeker, over loopbaanleren ofzo.
Nachtkastje? Zou ik dan zeggen, je bedoelt die fruitkistjes van drie euro die we van de groeteman hebben geleend? Die we voor diezelfde drie euro ook zo weer in kunnen leveren als ik ze zat zou zijn?
Maar uiteindelijk zou ik dan toch die vraag over wat er op ligt moeten beantwoorden van de strenge interviewer. Want die vermoedt ondertussen het ergste. Dat er niks op ligt, iets heel onbenulligs of juist iets genants, dat ik dus om de hete brij heen draai.
Maar dat is niet zo. Vandaar dat ik nu overga tot wat er op ligt, met die notitie dat ik in alles min of meer begonnen of bezig ben en dat het niet m'n stapel met voorgenomen vakantieboeken is, daarover later meer. Op mijn fruitkistje:

• Griekse mythen en sagen van Gustav Schwab
• Taal is zeg maar echt mijn ding van Paulien Cornelisse
• Happinez, laatste nummer van spiritueel magazine
• Spoedcursus verlichting door Tijn Touber
• De creatiespiraal van Marius Knoope
• Houd me vast van Dr. Sue Johnson
• Leven en werken in het ritme van de seizoenen door Jaap Voigt
• Flow, laatste nummer van een soort creatief doeblad
• Happinez, eenalaatste nummer van spiritueel magazine

U ziet het, serieus en licht buitelen alleraardigst over eenander ;-)

"Zonder titel"

Aangemoedigd door ex-collega Rogier (telewerkcentrum) en middelbareschoolvriendin Jennifer (pieternieuwlandcollege) type ik door. Ik moet. Ik ben het verplicht. Aan m'n fans. Weet je. We, Jennifer en ik, kopstukken in het culturele leven van Amsterdam, aten bij de Kring. De band -Benjamin Herman- at achter ons.
Ik lees Alain de Botton, Ode aan de arbeid. Briljant boek waarin een Zwitserse jonge filosoof, wonend in Engeland de kleinste en banaalste details uit werken, arbeid, verbindt aan universele dilemma's. Ik lig regelmatig in een deuk.
Wil ik deze doorstart waarmaken dan moet ik met deze paar regels die ook niet echt geweldig leuk en geestig zijn opgeschreven toch tevreden zijn.
Oja ik ga morgen naar de Nationale Marketing Dag, of kan ik dat beter twitteren?

Doorstart

'Een man - weet niet wat ie mist - maar als ze er niet is - dan weet een man pas wat ie mist' (De Dijk, alarmschijf in september 1994, 12 weken in de top 40, hoogste positie nummer 5, bron: wiki)

Zo gaat dat ongeveer als je een blog hebt en je blogt niet meer; blog je wel dan denk je dat je geen publiek hebt (waar doe ik het voor behalve voor m'n eigen uitlaatklepgevoel en scheppende driften). Blog je echter niet, dan blijkt ineens dat niet alleen je moeder en je schoonmoeder je lazen, maar ook de buurvrouw, de moeder van het jongetje uit de klas van je dochter, je zwager, je ex-collega van het eerste echte serieuze bedrijf waar je werkte en zo nog allerlei mensen (hoop ik nog steeds).

Mijmerend aan echte 'hits' -voor zover je daar bij bloggen van kunt spreken- den aan 'de bacterie' uit 2008 ('mama mag ik met carnaval geschmienkt als bacterie?'), de vele recensies, Interrail 1990 en allerlei andere onderwerpjes die ik van me afschreef, ga ik over tot een Doorstart.

Hier komt dus weer semi-nieuws, zin en onzin uit het leven van een echte moeder, een echte HBO-docent, een echte communicatieprofessional, nu ook een echte coach, een echte partner van iemand, een echte recensent, een echt jurylid, een echte buurvrouw en welk ander rolletje heb ik niet meer. We werken nog aan een leuke Geurpen-foto (Mijke met geurpen in de mond over het randje van de bril kijkend?).

Huidige bezigheden: de organisatie van een reünie van eetcafe La Vallade, waar ik jaren gewerkt heb en nu komen we weer bij elkaar! Heel veel werk maar ook heel leuk. En natuurlijk een beetje lesgeven, afwachten of we in de finale van de PR Talentenprijs zitten (19 maart bekend), recensies schrijven (Succes is niet voor lafaards van Paul Moers?), karate, yoga en mediteren en ... dromen over de lente. To be continued.

MTSpecial over tijdschriften - Recensie Media2

Media2
Ontdek de kracht van crossmedia
A. van Pluuren en M. Groenveld
Ise Media 2008
160 pagina's
ISBN 978-90-812198-1-5
34,95 euro

Of je titel nu online startte en nu ook offline uitkomt –wat helemaal in lijkt-, of altijd al tastbaar was maar nu ook virtueel gaat. Je heet niet meer te kunnen zonder het begrip ‘crossmedia’. Wat dat is? Zes vakmensen (onder andere Ilse media, Lemz, Universiteit van Utrecht) doen er een gooi naar in Media2.
Zowel voor de adverteerder, vanuit het perspectief van het merk is dit leesbaar, maar ook voor de uitgever of iedereen die wil weten waar z’n doelgroep uithangt is dit boek geschreven. Allerhande traditionele en nieuwe adverteervormen zijn met elkaar vergeleken. De vormgeving lijkt echter bestemd te zijn voor de doelgroep voor wie crossmediaal de enige optie is; jongeren. Zij lezen vooral tabelletjes, bijschriften, illustraties, korte teksten in kaders; een béétje alinea is al snel te lang. ‘Leesbaar’ wil dus zeggen: geknipt voor dit type lezer. Je kunt namelijk ook moe worden van het ‘handschrift’ dat steeds tussen de broodletters door wriemelt. Wellicht was het functioneler geweest als het handschrift echt iets toevoegde: een toelichting of verwijzing die later zou zijn bijgeschreven door een traditionele lezer of juist een lezer van de nieuwe generatie. Het lijkt nu meer een lollige of lukrake afwisseling. De inhoudsopgave zonder paginanummering en de bronnenlijst ogen een beetje onaf. Evengoed worden veel musts behandeld en staan er praktijkcases in, waaronder Marketingfacts, Bruna en de SP.

MT21 - Recensie Branchmarking e.a.

Branchmarking
Over inspiratie, ideeën & innovatie
Rob Adams
Uitgegeven door Six Fingers 2008
132 pagina's
15 euro

Rob Adams geeft vanuit zijn bureau Six Fingers, een boekje uit dat gaat over hoe je kunt leren vanuit andere werelden –of dat nu het dierenrijk is of India- en hoe je goede ideeën vertaalt naar succesvolle concepten voor je eigen organisatie. In tweekleurendruk, lineair te lezen, maar het lijkt vooral bedoeld om inspiratie te zappen, of ‘snacken’ volgens Adams.
Meer bureaus geven dezer dagen vrij serieuze werken uit. Ze ontstijgen het niveau van de bureaubrochure ruimschoots en vullen heel tastbaar een virtuele presentatie aan. Zo kwam het Rotterdamse bureau voor consulting, coaching en communicatie Het Stormt met de uitgave Verkoop je ziel, Authenticiteit als basis voor succes. Prachtige fotografie, ingenaaid met oranje garen, voorzien van ezelsoren bij de belangrijkste passages; zo lezen we alles over hun ‘Total Branding-methode’.
DDB geeft onder de titel DDB SignBank 01 een impressie van de wereld waarin wij leven. In tien columns lezen we hoe simpele, alledaagse opmerkelijkheden veranderingen in menselijk gedrag vertolken; ‘signs’ genoemd. Het levert een fraai ruwkartonnen hebbedingetje op met mooie collages en herkenbare taferelen.
Draftfcb verhaalt over De marketing van communicatie. Dit bureau presenteert onder andere een aantal classics in de communicatietheorie tegen een veranderde context.
De uitgaven kunnen bedoeld zijn als relatiegeschenk, maar dan zijn het ook wel meteen hele inspirerende en persoonlijke cadeautjes.